Do niedawna takie stwierdzenia mógłby posłużyć jako wprowadzenie do filmu science fiction. Mimo ogromnych problemów stają się jednak powoli prawdą. Choć większość z obiecanych dróg krajowych i autostrad nie będzie gotowa na euro 2012, to dla Polaków ważny jest fakt, że w końcu jakość podróży po kraju ulegnie zmianie… na lepsze. Poprawi się jednak nie tylko czas i komfort jazdy.

Na atrakcyjności zyskają te gminy, które są największymi beneficjentami prowadzonych obecnie inwestycji komunikacyjnych. Szczególnie ważna będzie dla nich poprawa połączeń z największymi miastami w Polsce, które są jednocześnie centrami na lokalnym rynku pracy – Sprawny i szybki dojazd do pracy, to jeden w ważniejszych czynników uwzględnianych przez Polaków przy zakupie nieruchomości. Jeżeli planujemy więc inwestycje w ziemię, powinniśmy brać pod uwagę nie tylko obecną mapę komunikacyjną okolicy, ale również zmiany, jakim ulegnie w najbliższej przyszłości. – mówi Hubert Telecki z Wealth Solutions – Inwestycje Ziemskie.

Do najważniejszych inwestycji oddanych w okolicach Warszawy należeć będzie odcinek autostrady A2, który połączy ją z Łodzią, Poznaniem, czy Berlinem. Dzięki niej mieszkańcy takich miejscowości i gmin jak: Piastów, Pruszków, Brwinów, Milanówek, Grodzisk Mazowiecki, Jaktorów, Baranów, Wiskitki oraz Żyrardów, uzyskają nowe szybkie połączenie ze stolicą. Komunikacja z południowo-zachodniej strony Warszawy usprawniona zostanie również przez takie inwestycje jak ekspresowa południowa obwodnica Warszawy (S2), łącząca węzeł Konotopa z węzłem Lotnisko, czy pierwszy etap drogi S8 Salomea – Wolica. Dzięki przedłużeniu autostrady A4, Kraków uzyska z kolei sprawne połączenia w terenami położnymi na wschód od miasta. W tym roku polepszy się również dojazd do Wrocławia z północnego-wschodu (Oleśnica, Syców). W trójmieście oddana zostanie Południowa Obwodnica Gdańska. Lista realizowanych inwestycji jest oczywiście dłuższa, a większość z nich powinna znaleźć odbicie na lokalnych rynkach ziemi.

Ziemia w ostatnich latach okazała się stabilną alternatywą inwestycyjną, odporną na zawirowania na rynkach finansowych. Według danych Agencji Nieruchomości Rolnych średnia cena 1 ha gruntów rolnych w trzecim kwartale 2011 r. wyniosła 17,114 zł. W porównaniu do drugiego kwartału 2011 r. wzrosła o 2,3%, a w stosunku do pierwszego o 12,9%. Warto w związku z tym rozważyć inwestycje na rynku ziemi szczególnie, że w najbliższym czasie dojdzie na nim do poważnych zmian, które przysporzą dodatkowych możliwości inwestycyjnych.

www.wealth.pl

Odwiedź inne serwisy grupy www.FinanseOsobiste.pl
www.nieruchomosciowo.biz
www.UbezpieczeniaPoLudzku.pl
www.poznajTFI.pl

Żmudna procedura dyscyplinowania banków przez Komisję Nadzoru Finansowego w kwestii minimalizacji ryzyka kredytowego została wyczerpana. Ewentualne kolejne ograniczenia spod znaku „S” byłyby już raczej zbędną nadgorliwością regulatora. Zdaniem większości uczestników polskiego rynku nieruchomości, rekomendacje stanowią czynnik w stopniu znacznym zakłócający koniunkturę.

W rzeczywistości jedynym mankamentem rekomendacji S jest opóźniony o kilka lat termin jej wprowadzenia, kojarzący się jednoznacznie z popularnym przysłowiem: „mądry Polak po szkodzie”. Gdyby KNF wykazała się podobną przezornością na rok-dwa przed nieruchomościowym boomem, dziś prawdopodobnie nie byłoby w Polce problemu miliona rodzin zadłużonych ponad miarę w obcych walutach z racji kredytów hipotecznych, nieco inaczej zapewne wyglądałaby też sama hossa.

Rekomendacja „S” a rynek kredytowy
W opinii bankowców ostatnia nowelizacja rekomendacji „S” ograniczy dostęp do kredytów około jednej piątej osób zainteresowanych kupnem mieszkania lub zmniejszy zdolność kredytową do kilkunastu procent. Czy coś jeszcze poza ostatnią nowelizacją może wpłynąć negatywnie na rynek kredytowy? Jest to przede wszystkim wysokie ryzyko pogłębienia czy przedłużenia kryzysu w strefie euro, a co za tym idzie przewidywane dalsze istotne osłabienie złotego. Jeśli tak się stanie, pociągnie to za sobą nie tylko wzrost obciążeń osób i rodzin spłacających kredyty nominowane we franku i euro, ale także po raz kolejny pogłębi stan ich zadłużenia w przeliczeniu na PLN. Przy trwającym procesie urealniania cen nieruchomości może to zostać odczytane przez banki jako zwyżka ryzyka operacyjnego wynikającego z pogorszenia jakości portfela kredytowego. To zaś odbije się na nowych klientach hipotecznych, którym przyjdzie ponosić wyższe koszty okołokredytowe, co znów podziała destrukcyjnie na zdolność kredytową.

– W tego typu sytuacjach rynek nieruchomości zazwyczaj uruchamia procesy kompensacyjne zgodnie z zasadą „akcji i reakcji” – tłumaczy Jarosław Jędrzyński z portalu RynekPierwotny.com. – Reakcje zaś bywają bardziej lub mniej przewidywalne. Te pierwsze to znane z przeszłości proste próby obejścia regulacji poprzez dołączenie osób trzecich do umowy kredytowej, podniesienie wkładu własnego, rezygnacja z części metrażu albo lepszej lokalizacji, czy wreszcie presja na zniżkę cen. Natomiast mniej spodziewaną, ale godną odnotowania zmianą, jest gwałtowny renesans sentymentu poszukujących mieszkań do lokali budowanych ponad 30 lat temu w technologii wielkopłytowej – dodaje Jędrzyński.

Wielka płyta „lekiem na całe zło”?
Jak podaje serwis GazetaPrawna.pl, sprzedaż mieszkań w blokach z wielkiej płyty wzrosła w ub. roku od kilku do nawet 20 proc. i w wybranych miastach, m.in. w samej stolicy osiągnęła połowę wszystkich transakcji na rynku wtórnym. Jest to informacja o tyle ciekawa, że jeszcze niedawno powszechne było przekonanie o silnie rosnącej awersji kupujących do inwestycji w „płytę”, pomimo nawet optymalnych lokalizacji czy atrakcyjnych cen. Prognozy dynamiki spadków cen nieruchomości niemal zawsze przyznawały palmę pierwszeństwa mieszkaniom w blokach z płyty. Krążące powszechnie opinie o ograniczonej do najbliższej przyszłości żywotności tego rodzaju konstrukcji, fatalnych parametrach termoizolacyjnych czy uciążliwej akustyce lokali wielkopłytowych, skutecznie zniechęcały popyt poszukujący okazji na rynku wtórnym. Tymczasem niemal z dnia na dzień sytuacja odwróciła się o 180 stopni. Dlaczego?

– Budynki wielkopłytowe to dziś pojecie zupełnie nie to samo, co jeszcze kilka lat temu – twierdzi Paweł Moszczyński z portalu RynekPierwotny.com. – W Warszawie obecnie trudno spotkać blok, który nie przeszedłby gruntownej renowacji. Wspólnoty mieszkaniowe skrzętnie skorzystały z dobrodziejstw ustawy termomodernizacyjnej, zadbały o wymianę instalacji oraz okien na dźwiękoszczelne, wreszcie dokonały starannej modernizacji części wspólnych z wymianą wind ze starych na te najnowocześniejsze. W ten sposób mieszkańcy znacznie podnieśli atrakcyjność inwestycyjną swoich „wielkopłytowych” nieruchomości, czego skutki obecnie obserwujemy – wyjaśnia Moszczyński. Jeżeli uwzględnimy jeszcze optymalne jak na dzisiejsze możliwości finansowe metraże, rozkłady pomieszczeń i konkurencyjne w odniesieniu do nowego budownictwa nie tylko ceny, ale przede wszystkim lokalizacje, to rosnąca popularność tego segmentu rynku w dzisiejszych trudnych czasach nie wydaje się czymś nadzwyczajnym.

Sygnał dla deweloperów
Czy zatem rynek mieszkań w blokach wielkopłytowych będzie stanowił w przyszłości konkurencję dla pozostałych segmentów mieszkaniówki, w tym dla działalności deweloperów? W pewnym sensie tak, uwzględniając 4-milionową liczebność, ponad 30-procentowy udział tej technologii w krajowych zasobach mieszkaniowych oraz niższą nawet o jedną trzecią cenę za mkw. w odniesieniu do nowego budownictwa. Jednak powrót do gry tego typu lokali jest przede wszystkim cenną wskazówką dla uczestników rynku nieruchomości – zwłaszcza deweloperów – co do kierunków jego rozwoju w perspektywie bieżącej dekady. Zdaniem Jarosława Jędrzyńskiego, wszystko wskazuje na to, że największym wzięciem będą w najbliższych latach cieszyły się mieszkania istotnie tańsze, zlokalizowane w inwestycjach o przeciętnym standardzie i dogodnej komunikacyjnie lokalizacji. Czy deweloperzy będą w stanie sprostać tego typu wyzwaniu? Czas pokaże.

W najbliższej przyszłości rynek będzie premiował te firmy deweloperskie, które najszybciej i najlepiej dostosują się do zmieniających się realiów i opanują trudną sztukę adaptacji oferty do topniejącej siły nabywczej Polaków.

Informacje o portalu Rynekpierwotny.com

Rynekpierwotny.com to pierwszy w Polsce specjalistyczny portal internetowy poświęcony wyłącznie nowym nieruchomościom: inwestycjom deweloperskim i ofertom spółdzielni mieszkaniowych w największych polskich miastach, m.in. w: Warszawie, Krakowie, Wrocławiu, Trójmieście, Łodzi, Katowicach i Poznaniu. Wyróżnikiem prezentowanych na portalu ofert są Wirtualne Spacery – pierwsza w kraju forma renderingu, umożliwiająca internautom nie tylko zdalne przemieszczanie się po danym obiekcie, ale też pełną wizualizację nowo powstających inwestycji z ich realnym otoczeniem.

Rynekpierwotny.com – poza serwisem ogłoszeniowym i nowoczesnymi formami prezentowania nieruchomości – oferuje również porady ekspertów, newsy od deweloperów i przydatne artykuły z zakresu finansów, kwestii prawnych oraz specyfiki lokalnych rynków deweloperskich. Prezentując ponad 46 tys. ofert w 1200 inwestycji z całej Polski, Rynekpierwotny.com jest obecnie najprężniej rozwijającym się w kraju portalem nieruchomości. Około 300 Wirtualnych Spacerów dostępnych w serwisie stawia go wśród liderów pod względem wykorzystywania najnowszych aplikacji internetowych na rynku deweloperskim. Serwis posiada też własny oddział doradztwa kredytowego oraz Dział Wspierania Użytkownika, który przychodzi z pomocą internautom, poszukującym konkretnych ofert.

Właścicielem i wydawcą portalu Rynekpierwotny.com jest Property Group Sp. z.o.o. – powstała w 2009 roku w Warszawie firma ze stuprocentowym udziałem polskiego kapitału. Obecnie spółka pracuje nad wdrażaniem innowacyjnych narzędzi sprzedaży i doskonaleniem sposobów prezentacji nieruchomości na rynku deweloperskim.

www.rynekpierwotny.com

Odwiedź inne serwisy grupy www.FinanseOsobiste.pl
www.nieruchomosciowo.biz
www.UbezpieczeniaPoLudzku.pl
www.poznajTFI.pl

Do końca listopada było to już 22 mln zł – mówi Hubert Telecki z Wealth Solutions – Inwestycje Ziemskie, spółki zajmującej się grupowymi inwestygacjami w grunty. U źródeł popularności tej formy lokowania kapitału leży jej odporność na zawirowania na rynkach finansowych. Wprawdzie nie obserwujemy już na tym rynku dwucyfrowych wzrostów cen w skali roku, jakie towarzyszyły nam podczas pierwszych lat obecności Polski w Unii Europejskiej, ale ceny ziemi nadal powoli pną się do góry.

Według danych Agencji Nieruchomości Rolnych średnia cena gruntów rolnych w trzecim kwartale 2011 r. wyniosła 17 114 zł za 1 ha. W porównaniu do drugiego kwartału 2011 r. jest to wzrost o 2,3%, a w stosunku do pierwszego o 12,9%. W najbliższych latach możemy się jednak spodziewać powrotu gwałtownych podwyżek cen. Stanie się tak, ponieważ w 2016 r. zniesione zostaną nad Wisłą wszelkie bariery, występujące przy zakupie gruntów przez obcokrajowców z terenu Unii Europejskiej. Może to wywołać na tym rynku boom porównywalny z tym, jaki towarzyszył wejściu Polski do wspólnoty.

- Największe zyski obecnie może przynieść inwestycja w 2-3 hektarowe działki rolne w okolicach dużych miast. Po ich przekształceniu, podziale i uzbrojeniu wartość nieruchomości może wzrosnąć nawet kilkukrotnie – dodaje Hubert Telecki z Wealth Solutions – Inwestycje Ziemskie. Przeprowadzenie takiego procesu powinno zająć ok. 4 lata, a zyski po odliczeniu kosztów wynieść nawet kilkudziesięciu procent w skali roku. Realizacja takiej inwestycji jest możliwa dzięki występowaniu w okolicach dużych ośrodków miejskich ogromnej dysproporcji w cenach gruntów o przeznaczeniu rolnym i budowlanym. Według danych Centrum AMRON w powiatach okalających Warszawę za jeden metr ziemi rolnej zapłacimy średnio 20 zł, a budowlanej już 180 zł.

www.wealth.pl

Odwiedź inne serwisy grupy www.FinanseOsobiste.pl
www.nieruchomosciowo.biz
www.UbezpieczeniaPoLudzku.pl
www.poznajTFI.pl

Liczony i podawany przez nas w połowie każdego miesiąca wskaźnik średniej rentowności netto wynajmu mieszkań liczony jest w oparciu o aktualne oferty wynajmu pochodzące z serwisu Domiporta.pl oraz ceny transakcyjne mieszkań, po których klienci Open Finance realizowali ich zakup w ostatnich trzech miesiącach. Średnia, potencjalna rentowność wynajmu od czterech miesięcy nie ulega większym wahaniom i utrzymuje się w przedziale
4,1-4,2 proc.

Po sezonie wakacyjnym, w którym zwyczajowo ofertowe stawki najmu są nieco wyższe niż w pozostałej części roku, w październiku zanotowaliśmy ich wyraźny spadek. Średnia dla siedmiu monitorowanych przez nas miast (Gdańsk, Gdynia, Kraków, Łódź, Poznań, Warszawa i Wrocław) w ubiegłym miesiącu obniżyła się o blisko 1,8 proc. w porównaniu z wrześniem. Jednocześnie obserwujemy postępującą przecenę mieszkań – indeks cen transakcyjnych Open Finance i Home Broker stopniał w październiku o 0,65 proc., notując kolejne w historii minimum.

W porównaniu z poprzednim miesiącem w październiku odnotowaliśmy nieznaczny, bo sięgający raptem kilkunastu sztuk, spadek liczby ofert wynajmu zamieszczonych w serwisie Domiporta.pl, które uwzględniliśmy przy wyliczaniu naszego wskaźnika. Największy spadek, o 24 proc., dotknął Kraków, zaś wzrost liczy ofert nastąpił w Gdyni (38 proc.) i Gdańsku (21 proc.). W pozostałych miastach zmiana czy to na plus, czy na minus nie przekraczała 4 proc.

Według ostatnich danych GUS roczny wskaźnik inflacji wyniósł 4,3 proc. W tym czasie liczony przez nas indeks cen transakcyjnych mieszkań stracił na wartości o 3,7 proc. W ujęciu realnym daje to więc spadek o blisko 7,7 proc. Jednocześnie stawki ofertowe najmu średnio wzrosły w ciągu roku o 0,7 proc. Nie powinno być więc zaskoczeniem, że inwestycja w mieszkanie pod wynajem dokonana przed rokiem przyniosła raczej mizerne zyski. Nominalny zwrot z takiej inwestycji w skali roku podliczyliśmy średnio na -0,37 proc., ale już po uwzględnieniu inflacji strata urasta do niemal 4,5 proc. Najbardziej stratni są ci, którzy zainwestowali w Gdańsku (minus 10,5 proc.) i Gdyni (minus 8,5 proc.). Mniej ucierpieli inwestorzy w Poznaniu (minus 1,2 proc.), Warszawie (minus 1,8 proc.) oraz Krakowie (minus 2 proc.).

Pomimo tego, że aż w trzech czwartych przypadków roczna lokata założona przez 12 miesiącami w jednym z ponad 35 monitorowanych przez nas banków również przyniosła realną stratę, to jednak jej skala była zdecydowanie niższa (średnio minus 0,47 proc.). Także dochód z dziesięcioletnich obligacji skarbowych (nazwa skrócona EDO), nawet jeśli uwzględnić niższe oprocentowanie z pierwszego okresu odsetkowego (5 proc. brutto w skali roku), wypadł zdecydowanie lepiej, choć również nie ochroniłyby w pełni wartości zainwestowanych pieniędzy, realna stopa zwrotu wyniosła minus 0,24 proc.).

Ponieważ nie spodziewam się, aby w najbliższym roku ceny mieszkań mogły wykazać się tendencją wzrostową, oczekuję, że inwestycja w mieszkanie pod wynajem w dalszym ciągu wypadać będzie gorzej niż alternatywne lokaty bankowe czy choćby obligacje skarbowe. Trzeba oczywiście mieć na uwadze, że rynek nieruchomości jest tak zróżnicowany, że każdą inwestycję powinno się rozpatrywać indywidualnie. Ponadto, dla niektórych niewątpliwie istotnym argumentem przemawiającym za lokowaniem kapitału w nieruchomościach może być widmo kryzysu finansowego. W skrajnych przypadkach zawsze lepiej być właścicielem mieszkania niż papierów wartościowych.

Trzeba pamiętać, że z dostępnych ofert lokat bankowych uda się wybrać wyżej oprocentowane niż prezentowana średnia. Ale także rentowność najmu należy obliczyć dla konkretnego przypadku, pamiętając, że na wynik obliczeń mają nie brane tu pod uwagę czynniki, takie jak dłuższe niż 1,5 miesiąca rocznie okresy przestojów, koszty remontów czy wreszcie zmiana wartości samego mieszkania.

autor:
Bernard Waszczyk
Open Finance
www.open.pl

Odwiedź inne serwisy grupy www.FinanseOsobiste.pl
www.UbezpieczeniaPoLudzku.pl
www.poznajTFI.pl
www.nieruchomosciowo.biz

Dla osób dbających o bezpieczeństwo swoich środków banki przygotowują produkty strukturyzowane powiązane z kursami walut – można na nich zarobić dużo mniej (maksymalnie 8-9 proc. w skali roku), ale za to w przypadku niepowodzenia klienci otrzymają zwrot środków, które zainwestowali.

Produkty strukturyzowane sprzedawane są w tzw. subskrypcjach, okresach, gdy można się na daną inwestycję zapisać. Aktualnie trwają dwie subskrypcje na struktury oparte na kursach walut. W BGŻ można zainwestować (trzeba wyłożyć co najmniej 4 tys. zł) w półroczną Lokatę Kursową, która zakłada spadek kursu franka (CHF/PLN). Maksymalny zysk z tej struktury wyniesie 4 proc. (8 proc. rocznie). O dwa pkt proc. więcej w skali roku wynieść mogą odsetki z inwestycji w Certyfikat Walutowy EURPLN z oferty Banku Pekao. Jak sama nazwa wskazuje jest to struktura powiązana z kursem EUR/PLN, na której zarobić będzie można gdy kurs euro spadnie. Minimalna kwota inwestycji wynosi 1 tys. zł.

Najaktywniejsze instytucje na polu lokat strukturyzowanych powiązanych z walutami to Bank Zachodni WBK, Kredyt Bank i Raiffeisen Bank Polska. Aktualnie żadna z nich nie prowadzi zapisów na lokatę strukturyzowaną, ale to jeszcze nic nie znaczy, najprawdopodobniej w ciągu kilku dni taka oferta się pojawi, zainteresowani powinni więc monitorować strony internetowe tych instytucji. W ubiegłym tygodniu zakończyły się subskrypcje dwóch struktur w Nordea Banku i trzech w BZ WBK.

Najczęściej wykorzystywanym instrumentem bazowym jest kurs euro, ale w tym roku na popularności zyskał też frank szwajcarski, którego zaproponowały m.in. BNP Paribas Bank, BZ WBK, Kredyt Bank i mBank.

Od początku 2011 roku zebraliśmy 81 struktur powiązanych z kursami walut, których termin inwestycji dobiegł końca. Zysk przyniosły 42 z nich, co odpowiada średniej rynkowej. 5 proc. lub więcej (co można określić jako wyniki lepszym niż standardowy bankowy depozyt) przyniosło 27 z nich (dokładnie co trzecia). Najwięcej, po 9 proc., zarobiły Lokata Inwestycyjna Czas Złotego X Raiffeisena oraz Lokata Strukturyzowana EUR/PLN Stabilizacja z oferty PKO BP. Wynikiem 8 proc. zakończyło się 9 lokat, w tym 8 przygotowanych przez Kredyt Bank.

Powodzenie w przypadku takich inwestycji zależy od umiejętności przewidywania przyszłości, bo realizacja określonego scenariusza powoduje naliczenie premii. Większość banków robi to za klientów, wybierając jeden najbardziej prawdopodobny scenariusz. Ale np. BZ WBK czy PKO BP przygotowują po kilka wariantów tej samej inwestycji (na spadek, wzrost i stabilizację kursu) i to klient podejmuje decyzję.

W związku aktualną sytuacją gospodarczą przewidzenie zachowania kursów jest bardzo trudne, na dodatek wysoka zmienność kursów powoduje wzrost cen opcji, a co za tym idzie ograniczenie potencjału zysku ze struktur. Stąd brak w tym roku lokat, które przyniosłyby 10 proc. lub więcej.

autor:
Marcin Krasoń
Open Finance
www.open.pl

Odwiedź inne serwisy grupy www.FinanseOsobiste.pl
www.nieruchomosciowo.biz
www.UbezpieczeniaPoLudzku.pl
www.poznajTFI.pl

Od sierpnia do dziś indeks WIG20 stracił 16 proc. Podobnie zachowywały się giełdy krajów azjatyckich, europejskich i amerykańskich. W analizowanym okresie jeszcze bardziej niż nasza giełda spadały m.in. Hang Seng w Hongkongu (19,5 proc.) i niemiecki DAX (18 proc.). Te zawirowania odbiły się na wynikach nie tylko funduszy inwestycyjnych, ale i produktów strukturyzowanych powiązanych z giełdami. Tych wprawdzie jest w 2011 roku mniej niż w roku ubiegłym (ich udział w rynku spadł o kilka pkt proc.), ale banki nadal chętnie skłaniają się ku inwestycjom opartym na rynku akcji.

Stopy zwrotów indeksów giełdowych w okresie od 1. sierpnia do 19. października br.

Spośród 39 produktów strukturyzowanych, powiązanych z indeksami giełdowymi lub koszykami akcji, które zakończyły się w okresie od 1 sierpnia do 19 października br., zysk przyniosło 13 inwestycji, czyli dokładnie jedna na trzy. Warto tu przytoczyć statystyki z pierwszego półrocza br. – zysk przyniosło wówczas 70 proc. giełdowych struktur.

Jeszcze gorzej to wygląda, gdy poszukamy inwestycji, które przyniosły zysk na satysfakcjonującym poziomie (czyli co najmniej 10 proc. w skali roku). Okazuje się, że w omawianym okresie były takie tylko dwie. Lokata WIGtoria Banku BPH zarobiła 10,31 proc., a Inwestycyjny Plan Ubezpieczeniowy – DILT 012 WIG20 (03) ING Banku Śląskiego 8,33 proc., które zwolnione było z podatku Belki (czyli wynik ten porównać można z opodatkowanym 10,28 proc.).

Analiza wyników produktów strukturyzowanych powiązanych z rynkiem akcji zakończonych
w okresie od 1. sierpnia do 19. października br.

Co więcej, cztery z 39 struktur zakończyły się stratą, najwięcej powodów do narzekań mają osoby, które zainwestowały w Szybki Kurs na Zysk II (3) z oferty Noble Banku, który po dwóch latach zanotował stratę w wysokości 17,89 proc. Dwie poprzednie edycje tego produktu straciły 15,14 i 9,56 proc. Oprócz nich straty przyniosła jedna inwestycja ze stajni Deutsche Banku PBC – Certyfikat Express db WIG20 IV, na którym w trzy lata klienci stracili 7,63 proc.

Jednocześnie wszystko wskazuje na to, że inny Szybki Kurs na Zysk Noble Banku będzie najlepszą strukturą całego 2011 roku, bo w marcu dał zarobić nieopodatkowane 60,07 proc. Podobnie zresztą jest z certyfikatami sprzedawanymi przez DB, wiele z nich przyniosło zysk w wysokości kilkunastu proc. w skali roku.

Były to bliźniacze produkty, dlaczego więc kończą się tak różnymi wynikami? Chodzi o tzw. „timing”, czyli wpasowanie się z inwestycją w trend panujący na rynku. Struktura może dać zarobić nawet 50 proc. lub więcej jeśli strategia obrana przez konstruktorów (ta w absolutnej większości zakłada wzrost notowań, struktury na spadki to rzadkość) będzie zgodna z tym, co wydarzy się na rynku. To jednak źle świadczy o firmach oferujących tego typu inwestycje, bo opracowując swoje strategie nie dostosowują ich do tego co dzieje się na rynku. Bez względu na zachowanie giełd zdecydowana większość struktur zakłada, że wyniki indeksów będą dodatnie i nawet na szczycie hossy klientom sprzedawano struktury zakładające dalszy wzrost.

Omawiane wyniki nie wróżą dobrze potencjalnym zainteresowanym strukturami. Ale mają też drugą stronę. W trakcie spadków na wszystkich praktycznie rynkach giełdowych większość z nich ochroniła kapitał inwestorów, którzy zamiast stracić, odzyskali zainwestowane środki. W pierwszym półroczu 2011 roku prawie 90 proc. oferowanych na polskim rynku struktur miało pełną ochronę kapitału. Pozbawione tej cechy oferty przeznaczone są dla inwestorów, którzy są w stanie podjąć ryzyko utraty pewnej części zainwestowanych środków. W zamian za to otrzymują większy potencjał zysku i szansę na taki wynik jak zwolnione z podatku od zysków kapitałowych 60 proc. z Szybkiego Kursu na Zysk.

autor:
Marcin Krasoń
Open Finance
www.open.pl

Odwiedź inne serwisy grupy www.FinanseOsobiste.pl
www.nieruchomosciowo.biz
www.UbezpieczeniaPoLudzku.pl
www.poznajTFI.pl

Po weekendzie sytuacja ostatecznie nieco się uspokoiła, ale w trakcie sesji pachniało prawdziwym krachem. W najgorszym momencie uncję kruszcu można było kupić już za 1533 dolarów, o 111 dolarów taniej niż w piątek wieczorem. Oznaczało to spadek o 6,75 proc., większy od pamiętnego załamania z października 2008 r.

Jeszcze większe wrażenie robi skala całej spadkowej korekty notowań złota, liczonej od ostatniego rekordu wszechczasów z 6 września. Wówczas w ciągu dnia cena kruszcu wyniosła 1921 dolarów za uncję. Dwadzieścia dni później sięgnęła 1533 dolarów. Spadek o 388 dolarów, czyli o 20 proc. w ciągu tak krótkiego czasu, zasługuje na miano najbardziej gwałtownej korekty na przestrzeni ostatnich 12 lat.

Rekordowa dynamika zniżki nie szła jednak w parze z jej skalą, a historia poprzednich spadków dostarcza interesującego materiału do przemyśleń. Można wyciągnąć z niej kilka praktycznych wniosków. Po pierwsze, po każdej spektakularnej zwyżce notowań, zakończonej zwykle pokonaniem kolejnego historycznego rekordu i „okrągłego” poziomu ceny kruszcu, zazwyczaj następuje mniejsza lub większa korekta spadkowa. Na ogół jej skala wynosi kilka procent (najczęściej od około 3 do 8 proc.). Planując inwestycje warto o tym pamiętać i nie kierować się emocjami towarzyszącymi przekraczaniu kolejnych psychologicznych barier.

Zwykle kilka dni po ich osiągnięciu można dokonać nieco tańszych zakupów. Po drugie, nie negując opinii o złocie jako o bezpiecznym schronieniu kapitału, warto pamiętać, że w czasie największych zawirowań na rynkach finansowych złoto także mocno traci na wartości. Warto więc taki czas przeczekać i dokonać inwestycji wówczas, gdy emocje na rynkach opadną. Za potwierdzeniem zasadności takiego postępowania przemawiają nie tylko doświadczenia ostatnich tygodni. W szczycie paniki i bessy z 2008 r. złoto od marca do października straciło na wartości 34 proc. Wówczas najbardziej bezpieczną przystanią dla kapitału okazała się gotówka, a jedynymi aktywami zwyżkującymi były dolar i amerykańskie papiery skarbowe.

Podobnie było też w czasie załamania po pęknięciu bańki internetowej, gdy w latach 1999-2001 notowania złota spadły o ponad 25 proc. oraz w trakcie głębokiej korekty na giełdach w 2006 r. w czasie chwilowego spowolnienia tempa wzrostu globalnej gospodarki. Wynika z tego, że notowania złota nie są aż tak bardzo, jak się powszechnie uważa, odporne ani na pogorszenie sytuacji gospodarczej, ani na gwałtowne zawirowania na rynkach finansowych. W każdym razie cierpią one równie mocno jak inne aktywa w fazie największego niepokoju. Złoto ujawnia swoje walory najczęściej tuż po ustąpieniu paniki na rynkach, w czasie gdy inne aktywa nie cieszą się względami inwestorów.

Charakterystyczne jest również to, że w ciągu minionych 12 lat żadna z czterech głębokich korekt cen złota nie powstrzymała wieloletniej hossy na tym rynku. Prawdopodobnie będzie tak i tym razem. Trudno uwierzyć niedawno opublikowanym prognozom Marka Fabera, znanego guru rynków finansowych, który przewiduje, że jeśli nie dojdzie do zatrzymania spadku notowań złota w okolicach 1500 dolarów za uncję, mogą one osiągnąć poziom 1100-1200 dolarów.

Realizacja takiego scenariusza oznaczałaby spadek notowań kruszcu od szczytu z początku września o około 40 proc., największy do kilkudziesięciu lat. Zdecydowana większość czynników przemawiających za wzrostem cen złota pozostaje nadal aktualna. Mowa tu w szczególności zarówno o nie słabnącym zagrożeniu inflacją, jak i niekończących się niepokojach na rynkach finansowych oraz obawach o stan globalnej gospodarki i finansów nie tylko takich krajów jak Grecja, Portugalia, Hiszpania i Włochy, ale całej strefy euro i zadłużonych ponad miarę Stanów Zjednoczonych.

Mit złota jako lokaty pozbawionej ryzyka poddany został ciężkiej próbie. Takie doświadczenie może być jednak dla inwestorów bardzo korzystne.

autor:
Roman Przasnyski
Open Finance
www.open.pl

Odwiedź inne serwisy grupy www.FinanseOsobiste.pl
www.nieruchomosciowo.biz
www.UbezpieczeniaPoLudzku.pl
www.poznajTFI.pl

Główny Urząd Statystyczny cyklicznie tworzy prognozy ludnościowe Polski i to z podziałem na regiony, a nawet powiaty. W wyliczeniach tych uwzględniona jest płeć, wiek, zgony, urodzenia, napływ nowych mieszkańców oraz odpływ starych. Dzięki temu dokumentowi można prześledzić, jak będzie się zmieniała Polska w ciągu najbliższych 25 lat.

Jakie kierunki wybiorą w takim razie Polacy? Gdzie będzie największy popyt na działki budowlane i mieszkania? Z dużych miast nadal będą się rozwijały Warszawa, Kraków oraz Białystok. Przy czym w Warszawie wzrost będzie znaczący, bo aż o 150 tys. osób. W Krakowie sięgnie on niecałych 10 tys., a Białymstoku nieznacznie przekroczy tą granicę. Nieznacznie zmniejszy się natomiast ludność Wrocławia, czy Rzeszowa. W Radomiu ubędzie z kolei ok. 20 tys. mieszkańców, w Toruniu 30 tys., w Lublinie 40 tys., w Trójmieście ponad 40 tys., a w Łodzi i Poznaniu 50 tys.

Czym są spowodowane tak wielkie spadki liczby mieszkańców w miastach? Z jednej strony tym, że Polaków rodzi się po prostu mniej. Ludność Polski z obecnych 38 mln spadnie w 2035 r. do niecałych 36 mln. Z drugiej strony miasta zmieniają swój kształt, ponieważ ich mieszkańcy przenoszą się na tereny podmiejskie. Miasta rozlewają się na większe powierzchnie, a procesowi temu sprzyja rozwój infrastruktury drogowej oraz kolejowej. Jeżeli jesteśmy w stanie dojechać z obszarów podmiejskich do pracy w centrum miasta w tym samym czasie co z blokowiska w jego granicach, to coraz częściej wybieramy własny dom z ogródkiem, z dala od hałasu i spalin.

Jednak nie wszystkie kierunki wokół dużych miast będą się jednakowo rozwijały. W przypadku stolicy Dolnego Śląska szczególnie atrakcyjne będą tereny południowe, zlokalizowane opodal już istniejącej autostrady A4, czyli powiat wrocławski. Pod Krakowem najwięcej ludzi również będzie się sprowadzało na obszary położone w pobliżu autostrady A4, czyli w pierwszej kolejności powiaty krakowski i wielicki, ale także bocheński i myślenicki. Bardzo mocny wpływ infrastruktury komunikacyjnej na rozwój miasta można dostrzec w przypadku Warszawy. Najsilniej stolica będzie rozlewała w kierunku południowo-zachodnim. Jest to naturalny kierunek rozwoju Warszawy już od ponad 100 lat. Istnieje na tym terenie dobrze rozwinięta sieć kolejowa oraz wiele ważnych dróg łączących stolicę w największymi miastami Polski.

- Inwestując w nieruchomości, trzeba wybierać tereny na których liczba mieszkańców będzie wzrastać, ponieważ przełoży się to na popyt na rynku lokalnym oraz ceny. Nawet bardzo atrakcyjna nieruchomość może tracić na wartości, jeśli będzie położona na terenach o ujemny saldzie migracji – mówi Kuba Karliński z Wealth Solutions – Inwestycje Ziemskie.

Kontakt dla mediów:
Piotr Suchodolski
www.wealth.pl

Odwiedź inne serwisy grupy www.FinanseOsobiste.pl
www.nieruchomosciowo.biz
www.UbezpieczeniaPoLudzku.pl
www.poznajTFI.pl

Gwałtowna przecena na rynku metali szlachetnych, która w piątek zmieniła się w paniczną wyprzedaż (szczególnie na srebrze), wywołuje zdumienie wielu inwestorów. Jak to – mówią – czy kruszce nie miały być ostatnią bezpieczną przystanią na czas kryzysu? Czemu znowu drożeją absurdalnie nisko dochodowe obligacje amerykańskie i niemieckie, a złoto, którego wartość nie zależy od wypłacalności jakiegokolwiek rządu, traci na wartości? Takie pytania świadczą o pewnym oderwaniu od realiów. Złoto niestety nie jest pieniądzem. Jest towarem, wykorzystywanym ponadto jako zabezpieczenie przed inflacją. Przede wszystkim jednak jest to mocno spekulacyjne aktywo, które podlega gwałtownym wahaniom ze względu na relatywnie niewielką płynność.

Rosnące prawdopodobieństwo recesji w strefie euro oraz w Stanach Zjednoczonych spowodowało wśród inwestorów instytucjonalnych odwrót od ryzykownych aktywów silnie uzależnionych od cyklu gospodarczego. Wśród nich znajdują się oczywiście także surowce, na które popyt w obliczu załamania gospodarczego niestety spadnie. Złoto, jakby nie było, także zalicza się do tej grupy i wyprzedaż produktów inwestycyjnych opartych o indeksy surowcowe na pewno mu zaszkodziła.

Nie bez znaczenia był też fakt, że złoto stanowiło w wielu portfelach jedyną zyskowną pozycję (jeśli ktoś zakupił je na początku roku, to nadal jest 20% na plusie). Realizacja tych zysków w odpowiedzi na straty na innych instrumentach jest typową reakcją managerów rozliczanych z wyniku całego zarządzanego przez siebie portfela. Ponadto w czasach tak dużej zmienności rzadko obserwowany jest napływ nowych środków do jakichkolwiek funduszy inwestycyjnych. Ludzie widząc wszędzie spadki i ogólną niepewność niechętnie myślą o lokowaniu nowych środków na rynkach.

To wszystko jednak nie przekreśla szans na powrót do wzrostów złota. Recesja w krajach rozwiniętych sama w sobie nie jest wprawdzie pozytywnym czynnikiem, jeżeli jednak przełoży się na dalszą eskalację niepokojów na rynku długu (europejskiego, amerykańskiego lub wreszcie japońskiego, który przekracza już 230% PKB), to może pomóc kruszcowi w powrocie do łask inwestorów. Warto też pamiętać, że od kilku lat za wzrost popytu jubilerskiego na złoto w całości odpowiadają kraje azjatyckie, którym jak na razie nie wróżą recesji nawet najbardziej pesymistyczne prognozy.

Złotu powinny też wkrótce pomóc banki centralne. Wprawdzie ogłoszenie przez Bena Bernanke „operational twist” zamiast trzeciej rundy ilościowego łagodzenia rozczarowało rynek złota, przyczyniając się do obecnej fali spadków, jednak to już przeszłość. Bank Goldman Sachs prognozuje kolejną rundę zakupów aktywów i to nie tylko w USA, ale i w strefie euro. W obliczu zbliżającej się kolejnej recesji bankierzy centralni będą chcieli uczynić wszystko, by przynajmniej nikt nie zarzucił im, że nic nie robią dla poprawy sytuacji gospodarczej.
Inwestycji w kruszce sprzyja poziom realnych stóp procentowych. Od sierpnia rentowność amerykańskich obligacji dziesięcioletnich zabezpieczonych przed inflacją sięga zera. Oznacza to, że oprócz ochrony przed inflacją papiery ten nie przyniosą żadnego dochodu. Taka sytuacja powoduje, że złoto, które zabezpiecza przed inflacją, a jednocześnie daje potencjał pomnożenia kapitału, staje się dla inwestorów względnie bardziej atrakcyjne.  Niskie stopy procentowe stymulują wprawdzie na dłuższą metę wzrost wydobycia,  jednak w średnim terminie skłaniają kopalnie do ograniczenia produkcji żeby przeprowadzić konieczne inwestycje. Na pozytywną odpowiedź podaży trzeba poczekać w efekcie kilka lat.

Korzystnie na cenę złota powinna wpłynąć także inflacja. Nie powtórzy się bowiem sytuacja z 2008 roku, kiedy to wysoki wzrost cen szybko ustąpił miejsca deflacji. Dynamika wzrostu cen może spaść tylko chwilowo ze względu na spadek cen ropy naftowej. Nawet, gdyby spadek aktywności gospodarczej wywołał ograniczenie kredytu bankowego, banki centralne są o wiele bardziej zdeterminowane, by nie pozwolić na spadki cen. Gdy na rynkach obniży się zmienność i inwestorzy znów zaczną znowu myśleć o zarabianiu, a nie tylko o ograniczaniu strat, złoto ponownie wróci do łask.

autor:
Maciej Bitner,
Główny Ekonomista Wealth Solutions
www.wealth.pl

Odwiedź inne serwisy grupy www.FinanseOsobiste.pl
www.nieruchomosciowo.biz
www.UbezpieczeniaPoLudzku.pl
www.poznajTFI.pl

Rekord złota zatem niezbyt długo będzie przypominał nam o dacie znaczącej jednocześnie pierwszy rok istnienia Fed i zarazem ostatni rok funkcjonowania poprzedzającego pierwszą wojnę światową klasycznego standardu złota. Czynników wspierających dalsze wzrosty kruszcu bowiem cały czas nie brakuje.

Opublikowany w czwartek przez World Gold Council raport o rynku złota w pierwszej połowie roku pokazał wyraźnie, że konsumenci w Azji nie przestraszyli się wysokich cen kruszcu. Spadek zainteresowania inwestorów finansowych złotem, wyrażający się miedzy innymi w odpływie środków z funduszy ETF, nie pociągnął za sobą spadku cen ze względu na duże zakupy biżuterii i złotych sztab w Indiach, Chinach, Turcji oraz krajach arabskich. Wielu inwestorów na rynku złota na pewno nabrało przekonania, że – tak jak do tej pory – korekty ceny kruszcu będą niewielkie dzięki fundamentalnemu popytowi na fizyczne złoto gotowemu w każdej chwili przejąć jego nadwyżki.

Pozytywnie zaskoczyły też banki centralne. W pierwszej połowie roku kupiły 190 ton kruszcu, a do wyścigu zakupów przyłączył się po raz pierwszy kraj nie należący do grupy rynków wschodzących – Korea Południowa. Państwo to do niedawna dysponowało raczej symbolicznymi rezerwami złota. Ponieważ zaś należy w dużej mierze do świata Zachodniego i podchodzi do alokacji rezerw duchu racjonalizmu, zakupy kruszcu można interpretować jako przemyślano decyzję długoterminową (nie podyktowaną pustym umiłowaniem prestiżu czy kaprysem władz jak to może być w innych państwach regionu). Choć oficjalne wytłumaczenie zwiększania stanu rezerw złota było inne, niewykluczone, że stratedzy zarządzający portfelem banku postanowili zabezpieczyć się na wypadek kłopotów ze spłatą amerykańskiego zadłużenia. W ich ślady mogą pójść wkrótce i inne kraje.

Złotu pomogły też banki centralne Japonii i Szwajcarii. Nie kupowały wprawdzie kruszcu, za to Bank Szwajcarii obniżył stopy procentowe, a Bank Japonii interweniował na rynku walutowym. Oba wykazały więc sporą determinację w dążeniu do osłabienia swoich walut, co przekonało część inwestorów, że ani jen ani frank szwajcarski nie są już zupełnie bezpieczną przystanią. Stwarza to wrażenie, że jedynie złoto może do końca odgrywać tę rolę.

Cały czas wspiera kruszec fakt, że we wszystkich większych gospodarkach na świecie (za wyjątkiem Brazylii) utrzymywane są ujemne realne stopy procentowe. Koszt alternatywny inwestycji w złoto jest więc bardzo niski – depozyty bankowe ani obligacje nie oferują oprocentowania, które jest w stanie przewyższyć narastającą inflację. Złoto zaś obiecuje nie tylko ochronę przed rosnącymi cenami, ale także perspektywę realnego zarobku.

Badanie historycznych stóp zwrotu przeprowadzone przez analityków Comerzbanku przynosi w tym względzie ciekawe rezultaty, które potwierdzają obiegową opinię, że kruszec jest dobrym zabezpieczeniem przed kryzysem. W trakcie 5% najgorszych dla rynku akcji miesięcy (począwszy od 1970 roku) złoto dało zarobić w skali miesiąca prawie 1%, podczas gdy giełdy w tym samym czasie traciły na wartości o kilkanaście procent. Analogiczna analiza, sprawdzająca zachowanie miesięcznych stóp zwrotu z inwestycji złoto w trakcie przeceny na rynku obligacji, pokazuje, że i w takich warunkach złoto utrzymuje wartość, zyskując w skali miesiąca 0,1%.

Wszystko, co dotąd powiedzieliśmy wskazuje jednak na historię. Może bardzo wysokie ceny nie usprawiedliwiają już dalszych wzrostów? Może inwestorzy przymykają oko na negatywne informacje? Szczęśliwie dla posiadaczy kruszcu tych ostatnich nie ma zbyt wiele. Niewątpliwie należy do nich zaliczyć wzrost wydobycia aż o 7% rok do roku w minionym kwartale. Póki jednak zainteresowanie inwestorów jest cały czas duże, a popyt jubilerski rośnie, nie wydaje się, by rosnąca podaż stanowiła w tej chwili poważne zagrożenie.

Prawdziwym katalizatorem spadków na rynku złota będzie dopiero uspokojenie nastrojów na rynkach finansowych. Gdy ucichną niepokoje na rynku długu państw rozwiniętych a polityka monetarna wróci wreszcie do normy i unikniemy przy tym niebezpieczeństwa inflacyjnego, złoto niewątpliwie czeka przecena. Nikt nie wie jednak, kiedy to nastąpi, a na razie kryzys się nasilił. Rozważając inwestycję w złoto należy jednak pamiętać, że niespokojne czasy nie będą trwały wiecznie i nie lokować zbyt dużej części posiadanych środków w żółty metal. Z pewnością bowiem nie wszystkim uda się w porę zamienić złotych aktywów, gdy te zaczną gwałtownie tanieć, z powrotem na miękką walutę.

autor:
Maciej Bitner,
Główny Ekonomista Wealth Solutions
www.wealth.pl

Odwiedź inne serwisy grupy www.FinanseOsobiste.pl
www.nieruchomosciowo.biz
www.UbezpieczeniaPoLudzku.pl
www.poznajTFI.pl